نکاتی هر چند طنز گونه اما مفید جهت سفت کردن جای پا برای زندگی رویایی:کسانی به شما خواهندگفت در دوره شیرین نامزدی از صبح تا شب بروید پارک و سینما و بازار و کافی شاپ و یک گل دست تان بگیرید و حرف هایی را که توی فیلم ها یاد گرفته اید به هم بگویید. این آدم ها یا شاعرند یا خلبان یا بچه شیر و یقیناً تا به حال روی زمین سفت و آسفالت کار نکرده اند....
دوران نامزدی
برادر من، خواهر من، اصلاً این جوری نیست: صرفاً یک تشابه لغوی باعث این اشتباه شده. نامزد بازی که میگن این نیست ، دوره نامزدی را برای این گذاشته اند که شما وقت کافی برای سایاندن پاشنه کفش های آهنی جهت تکمیل جهیزیه، تهیه مسکن، استحکام جایگاه شغلی، تامین مخارج عروسی، خرید های لازمه، انتخاب تالار و تهیه لیست مهمان ها داشته باشید و لاغیر. پس وقت تان را الکی تلف نکنید. این دوره بهترین زمان برای تمرین آینده است. می توانید تمام برنامه های رویایی را که حتی ممکن است بعداً تصمیم تان درباره اش عوض شود، با هم در میان بگذارید؛ مثلاً این که قرار است در یک دشت پر از گل، روی بالش ابر دراز بکشید و مثل قناری ها چه چه بزنید و خانه ای بسازید، در و دیوارش همه نور.
خیلی کار دارید
پسرها اگر تا به حال انگشتر نداشته اند باید تمرین کنند، چون باید حلقه را تا آخر عمر تحمل بفرمایند؛ باید کار کردن زیاد را یاد بگیرند چون بار زندگی به طرز ناجوانمردانه ای سنگین است؛ باید عادت کنند بدون اما و اگر، هر شب آشغال را دم در ببرند دختر خانم ها هم بالاخره باید کمی آشپزی و خانه داری در حد پختن نیمرو، پاک کردن سفره راضی کردن شوهر برای صرف غذا در رستوران، لباس شستن و اتو زدن بیاموزند.
به پدر و مادر همسرتان زیاد سر بزنید فکر نکنید با یک «مامان» و «بابا» گفتن ساده، کار حل است این کلمات در امتحان سطح بندی حتی در سطح مقدماتی هم قرار نمی گیرند. «مامان جون» و «بابا جون» کمی بهتراست.
ارزان باشید
کسانی به شما خواهند گفت که پول اصلاً مهم نیست و مهم، تفاهم و عشق و صفا و این جور مسائلی است که کی دیده و کی داده و کی گرفته لازم نیست این افراد را تا جایی که جا دارد بزنید، اما گول شان را هم نخورید. این افراد از سه حالت خارج نیستند: یا از اقوام و آشنایان و کارفرمایان هستند و می ترسند ازشان پول بخواهید؛ یا مریضی خاصی دارند و کتاب های ادبیات و حکمت و داستان های پریان زیاد می خوانند؛ یا این که اصلاً توی باغ تشریف ندارند، گرم اند و هنوز حالی شان نیست. تفاهم و عشق و صفا چیز خوبی است، اما خدا وکیلی خیلی هم خرج بر می دارد.
کم خرج کنید ولی خوب معمولاً یک شاخه گل لاله از یک دسته گل گلایل ارزان تر و خوشحال کننده تر است. گفتن این که «شما خودتان از همه گل ها بهتر هستید، رویم نشد برای تان گل بخرم» خیلی ساده تر هم هست، اگر چه نامزدی است.
پول جمع کنید
تا خود شب عروسی، هر دو مواظب باشید که پول تو جیبی تان قطع نشود. پدر محترم را نسبت به سهمی از مخارج عروسی که قرار است بپردازند آگاه فرمایید. این را البته بیشتر به آقا پسرها باید گفت، ولی اگر دانشجوید، نهار و شام تان را توی سلف بخورید. از دور و بری ها هر چه می توانید پول بکنید می توانید در منزل یا سر کار یک «صندوق کمک های مردمی برای ازدواج اینجانب» تعبیه نمایید. منزل پدری و پدربزرگ را تجدید دکوراسیون نموده. هر چیز غیر لازم قابل فروشی می بینید بفروشید و از قالیچه زیر پای پدربزرگ و چرخ خیاطی کهنه ننه هم نگذرید که ظریفان گفته اند:
این، نقدینگی خالص زوج در بدو ازدواج است که میزان خوشبختی شان را رقم می زند
پاچه بخارانید
پاچه خواری اصولاً در امر مقدس ازدواج، کار مردانه ای است. کسانی به شما خواهند گفت در رابطه با فامیل همسرتان سعی کنید خودتان باشید؛ نیازی به تظاهر و دورویی نیست و حق مسلم شماست که از ته دل دوست شان نداشته باشید افرادی که این حرف ها را می زنند خیر شما را نمی خواهند این افراد اصلاً چه می فهمند؟ ولی لااقل در مرحله فعلی در شرایطی نیستید که بخواهید ماهیت واقعی تان را نشان بدهید و دعوای قدیمی عروس- مادرشوهر یا داما- مادرزن را یکسره کنید برای این کار وقت زیاد است و تازه اگر اندکی مثلاً شش ماه صبر کنید، آن وقت خوراک لازم برای یک دعوای جانانه را هم در اختیار خواهید داشت.
سعی کنید با اولین (و آخرین) هدایایی که برای خانواده محترم همسر می خرید، دلشان را تا اطلاع ثانوی به دست آورید. هیچ هدیه ای جای کریستال و طلا (البته حتماً همراه گل) برای مادر و جوراب و زیر پوش و پیچ گوشتی و فوق فوقش کیف پول (حتماً بدون گل) برای پدر همسرتان را نمی گیرد از خریدن خوراکی مثل بستنی، میوه های نوبرانه و شیرینی غفلت نکنید؛ همه آدم ها از ناحیه شکم آسیب پذیر هستند؛ مخصوصاً اگر قبلاً فهمیده باشید که چه هله هوله هایی دوست دارند برادران و خواهران همسرتان به خصوص اگر کم سن و سال تر باشند، بهترین و امن ترین محل برای سرمایه گذاری بلند مدت در این راستا هستند.
از دایی جان، عموجان، خاله جان و دایی زاده جان همسرتان که به ترتیب فاضل ترین، مهربان ترین، شیرین ترین و گرم و دوست داشتنی ترین موجوداتی هستند که حتی نمی توانسته اید خوابش را دیده باشید، مدام تعریف کنید
به پدر و مادر همسرتان زیاد سر بزنید فکر نکنید با یک «مامان» و «بابا» گفتن ساده، کار حل است این کلمات در امتحان سطح بندی حتی در سطح مقدماتی هم قرار نمی گیرند. «مامان جون» و «بابا جون» کمی بهتراست. دست و صورت شان را زیاد ماچ کنید ازشان هی الکی تشکر کنید به مصائبی که حین بارداری و زایمان و دوره پوشک همسرتان کشیده اند، به دقت گوش کنید و حتی گاهی سری تکان بدهید الکی بهشان تلقین کنید مریضند و بعد برایشان وقت دکتر بگیرید. میز شام را بچینید و جمع کنید و ظرف ها را هم بشویید آن تنها غذا یا دسر یا سالادی را که بلدید، برایشان درست کنید و هزار تا پاچه خواری دیگر که ندای قلبتان خودش به شما یاد خواهد داد. از دایی جان، عموجان، خاله جان و دایی زاده جان همسرتان که به ترتیب فاضل ترین، مهربان ترین، شیرین ترین و گرم و دوست داشتنی ترین موجوداتی هستند که حتی نمی توانسته اید خوابش را دیده باشید، مدام تعریف کنید. منبع: تبیان
نوشته شده در چهارشنبه 01 تیر 1390
نوشته شده در چهارشنبه 01 تیر 1390
برگی دیگر از جنایات آل خلیفه ورق خورد به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از خبرگزاری النخیل، منابع آگاه بحرینی اعلام کردند: "حسن الستری" شهروند هفتاد ساله بحرینی در اثر شدت ضربات وارده بر سرش از سوی عوامل دستگاه امنیتی آل خلیفه به شهادت رسیده است. این منابع افرودند: شکنجه وحشتناک و وارد آمدن ضربات کاری بر سر حاج حسن الستری، علت اصلی شهادت وی بوده است.  منابع فوق در تشریح اقدام وحشیانه نیروهای رژیم آل خلیفه بیان کردند: وی درحال حرکت دراطراف یکی از مساجدی بود که نیروهای آل خلیفه ویران کرده بودند که نیروهای ضد شورش بحرین به گمان اینکه وی قصد نماز گزاردن در این مسجد را دارد به شدت حاج حسن الستری را مورد ضرب و شتم قرار دادند.نیروهای جلاد آل خلیفه خانواده وی را مختار به دفن یا کالبد شکافی کردند.
نوشته شده در چهارشنبه 01 تیر 1390
الهــــی! به مــــــردان در خانه ات! به آن زن ذلیلان فـــــرزانــــــه ات! بهآنانکه با امـــــر "روحی فداک"! به آنانکه از بیـــــــخ وبن زی ذیند! به آنانکه مرعــــــــــوب مادر زنند! به آن شیــــــــــــر مردان با پیشبند! به آنانکه در بچّــــــــــه داری تکند! به آنانکه بی امــــــــــــر واذن عیال به آنانکه با ذوق وشــــــــــوقتمـام به آنانکه دارند بــــاافتخـــــــــــــار به آنانکهدامـــــــن رفــو می کنند! بهآنانکه درگیــــر ســــوزن نخند! بهآن قرمــــــــه سبزی پزان قدر! الهـــــــــی! به آه دل زن ذلیــــــل! به تنهای مردان که از لنگـــه کفش :که مارا بر این عهـــد کن استوار! به زی ذی جماعت نما لطف خاص! نوشته شده در چهارشنبه 01 تیر 1390
|
|
 موضوعات
 صفحات جداگانه
 نویسندگان
 آرشیو مطالب
 مطالب تصادفی
محصولات تصادفی
مطالب پربازدید
 دیگر موارد
|
|
|
عضو شوید
عضویت سریع
آمار مطالب
آمار بازدید
