اسفندیار در داستان های ایرانی شخصیت دوگانه ای یافته است و میان زشت و زیبا و بد و خوب می گردد. گاه همانند پیامبری به بازسازی فرهنگ دینی زمانه خود می پردازد و می کوشد تا به زعم خود "بهترین دین " را به جامعه نشان دهد و آثار شرک و دوگانه پرستی را بزداید و گاه به حکم هوس حکومتی به جنگ سرداری می رود که حافظ دین و آیین و امنیت کشور است و در دام توطئه شاه پدر می افتد.

طبق داستان؛ او به حکم ایزدی در چشمه ای فرو رفته تا رویین تن شود ولی در هنگامه فرو رفتن در این چشمه چشم هایش را بست و آب چشم آن را در بر نگرفت و این نقطه ضعف و ناتوانی اسفندیار شد.

به گزارش صراط نیوز در ادامه این مطلب آمده است: در داستان اسفندیار چشم آسیب پذیر عضو اوست که رویین تن نشده است و از این راه می توان به این موجود رویین تن ضربه و اسیب رساند. امری که بیانگر ضعف و ناتوانی بشر و راه آسیب پذیری اوست.

در مدل یونانی نیز، با پهلوانی رو به رو هستیم به نام آشیل که پاشنه اش به آب نرسید و آن بخش رویین نشد و به مرکز آسیب او بدل گردید.

"چشم اسفندیار" و "پاشنه آشیل" مفاهیمی هستند که در ادبیات سیاسی هم وارد شده که در هنگام طرح ریزی دشمن محور، همواره دشمن را به مثابه بدن انسان در نظر می گیرند و بعد از شناسایی نقطه ضعف آن، به طراحی عملیاتی برای حمله به آن موضع می پردازند.

اگر جریان انحرافی که در دولت رسوخ کرده را دشمن اسلام و نظام در نظر بگیریم، مبتنی بر دکترین "چشم اسفندیار" بایستی در مرحله اول آن جریان را آسیب شناسی و نقطه ضعف آن را شناسایی کرد و در مرحله دوم به بررسی راههای کم هزینه که بیشترین تاثیر را در ضربه زدن به نقطه ضعف جریان انحرافی دارند پرداخت.

روشهای موجود برای ضربه زدن به جریان انحرافی متنفذ در دولت(اصولگرا!) به شرح ذیل است:

نکته: روشهای ارائه شده فارغ از تبعات ممکن و هزینه احتمالی آن است و ترتیب آنها بدون اولویت خاصی می باشد.

1- قطع منابع مالی :

اسفندیار به عنوان "مغز جریان انحرافی" که سیاست گذاری هایش مبتنی بر دین خود تعریف می باشد و توهمات و منویاتش ظرفیت کافی را برای جذب انرژی های(عمرانی -مالی-نیروی انسانی) خودجوش و مردمی را ندارد، بایستی به بیت المال چنگ زده تا از این طریق به جذب انرژی های لازم و عملیاتی کردن طرح های خود بپردازد.

2- افشاگری :

به گفته برخی کارشناسان، افشاگری جریانی که با تکیه بر آرای مردم زنده است، می تواند آن جریان را از حیز انتفاع خارج کند. البته بایستی در این افشاگری به مطالبی پرداخته شود که فصل مشترک تمام علقه های سیاسی و اعتقادی مردم مانند فساد مالی، اخلاقی و... است.

3- دستگیری اذناب :

مغز جریان انحرافی برای پیشبرد اهداف خود نیاز به عوامل تصمیم ساز و تصمیم گیر دارد. یقینا دستگیری این عوامل  می تواند سرعت طراحی و اجرای مقاصد شوم را کند و یا ساقط کند. البته در این مدت بازداشت عوامل تصمیم ساز (رمالانی مانند غفاری) توانسته ضربه مهلکی به جریان انحرافی وارد سازد اما باید عوامل تصمیم گیر مانند بقایی، ملک زاده، فقیه،عامری و... را در دستور کار قرار داد تا هرچه زودتر بازوان اجرایی این جریان نیز فلج شود.

4- استیضاح رسمی :

از آنجایی که به گفته صاحبنظران، شخص رئیس جمهور فردی معاند نیست، اهرم فشاری مانند مجلس و راهکار سوال از رئیس جمهور در صحن علنی مجلس می تواند وی را وادار به عقب نشینی کند و می توان با دست خود احمدی نژاد این جریان را گوشه نشین کرد.

5- استیضاح مردمی :

احمدی نژاد خود به این امر واقف است که اولین و آخرین منشا مقبولیت وی، پایگاه مردمی است پس اگر مردم در سفرهای استانی، خواهان کنار گذاشتن "مغز جریان انحرافی" توسط رئیس جمهور شوند بایستی در راستای احترام به رای مردم این امر را عملی کند و گرنه در سفرهای آتی عدم مقبولیت گریبان گیر وی خواهد شد.

6- دستگیری اسفندیار :

و اما بهترین و کامل ترین راه؛

در 5 روش اول، بایستی حداقل دو روش را همزمان اجرا کرد که ضمانتی هم برای کارکرد نهایی آنها یعنی زوال جریان انحرافی وجود ندارد زیرا بنا به یک ضرب المثل قدیمی "باید از صاحب سگ ترسید و نه خود سگ". تا وقتی که "مغز جریان انحرافی" یعنی اسفندیار آزادانه به تربیت نیرو و جذب جوانان بی تجربه (به واسطه انتصاب های کلان) می پردازد نمی توان از ادامه این جریان انحرافی اعلام امیدواری کرد.

بهترین و نهایی ترین روش برای کور کردن چشم اسفندیار و فتنه جدید، دستگیری شخص "اسفندیار ر م" است که در این راستا مردم باید توسط دادستان عمومی از قوه قضاییه بخواهند که با بازداشت و محاکمه مشایی، از پیشرفت جریان انحرافی و اغوای جوانان نظام اسلامی جلوگیری به عمل آید